บล๊อคบ่นๆ ของคนเป็น"เบ๊"

โอ้ย วันนี้เหนื่อยมากมาย เพราะมีสอบเช้าที่ บางนา อ๊า ตื่นเช้าก็ทรมาณตัวขี้เกียจอย่างเราจะแย่อยู่แล้วนะ พี่สาวที่ใจดี ก็ให้ บัตรรถไฟฟ้า บอกให้ขึ้นรถไฟฟ้าไป แล้วไปต่อรถที่อ่อนนุช จะได้เร็วกว่านั่งรถจากอนุสาวรีย์ ลงมาจากรถไฟฟ้า เวลา 8.35 สอบ 9.30 คิดในใจ สบายๆ ทันอยู่แล้ว ระหว่างที่นั่งรถผ่านสี่แยกบางนา รถก็ติดเป็นระยะ เริ่มคิดในใจ จะมาติดอะไรกัน เด็กมันปิดเทอมกันแล้วไม่ใช่เรอะ ผ่านเซนทรัลบางนา มองโทรศัพท์ ตายๆ 9.00 แล้ว จะทันมั้ยๆ ๆๆ แล้วรถมันก็ต้องติดตรงทางเข้าราม 2 โอ้ แม่เจ้า จะมาติดอะไรกันฟร้า ไอ้รถคอนเทนเนอร์มาจากไหนอ่ะ ปิดทางหมด มาถึงหน้าราม 9.25 โอ้วิ่งกระฉูดค่ะ ข้าวก็ไม่ได้กิน น้ำก็ไม่ได้ดื่ม ไม่รู้วันนี้อะไรดลใจ ใส่กระโปรงเหนือเข่า ถึงได้วิ่งได้ (ปกติใส่จีบรอบกรอมเท้า ไม่ก็แคบยาวผ่าแค่เข่า) กลายเป็น หญิงเดี่ยว x 1 กิโลเมตรค่ะ ไม่รู้ถึง 1 กิโลรึเปล่า แต่มันน่าจะได้ล่ะ ไกลโคตรเล้ยยยยยย ทำม้ายยยย ตึกมันต้องอยู่สุดมหาลัยด้วยว้า รถก็จอดแค่ปากทางอ่ะ ใครเคยไปคงนึกภาพ ใครนึกไม่ออก เรามีแผนที่

จากภาพที่เห็น เราวิ่งจากสุดซ้ายมือ คือปากทางเข้า มหาวิทยาลัย วิ่งตรงผ่านสระน้ำ 3 สระ ไปยังตึกขวามือ ที่เรียงกัน 3 ตึก ภาพเล็กๆ คงนึกระยะทางไม่ออก ต้องลองของจริง จะรู้ว่ามัน เหนื่อยม๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก

แถมด้วยความเสี่ยว ที่เราไม่ได้มาสอบที่ ราม2 นานแล้ว เราลืมไปเลยว่า ตึกใหญ่มันมี 3 ตึก คือ PRB /KTB/PBB เรียงกันแบบนี้ เราไปจำว่า มันมีแค่ PRB/KTB พอถึงทางเข้าตึก ก็เลี้ยวขวามันตลอด โอ๊ะ ลิฟท์ไม่มีคนรอดตายๆ ขึ้นไปก็ชั้น 4 (ถ้าต้องวิ่งขึ้นชั้นตายแน่) ฮ้า ทันๆ รับข้อสอบมาไปยังที่นั่ง มองที่หัว ( ตึก PBB วิชา LW...) เอ๊ะ ชั้นมาสอบ อังกฤษไม่ใช่เรอะ แล้วตึกมันก็ผิด คิดในใจ ต้องไม่ทันแน่ๆ แต่ตัดสินใจ ลุกออกจากโต๊ะ เดินไปหาคนคุมบอกว่า มาผิดตึกค่ะ(ในใจ อ๊าย เสี่ยววววววว) แต่มีคนบอกว่าไม่ให้ไป เพราะรับข้อสอบแล้ว ต้องอยู่ให้เกิน 30 นาที ถึงจะออกจากห้องได้ เราก็ว่า หนูเพิ่งมาเมื่อกี้ ลืมดูตึกค่ะ ก็มีคนใจดีบอกว่า ไปได้ ๆ ไม่เป็นไร ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ ท่าน (ไอ้คนที่บอกไม่ให้ไปอ่ะ เค้าว่าเป็นอาจารย์ แต่อาจารย์จริงป่าวหรอก หรือแค่คนคุมตึก แมร่งสาปแช่งๆ ๆ ๆ ๆ ไอ้คนไม่มีน้ำใจ ไม่เห็นรึ ว่ากรูหอบแทบตายอ่ะ เพิ่งมาเว้ยยย)

เจ้าหน้าที่เค้าก็พาเราไปส่งที่ตึกที่ถูกต้อง (ตามกฏอ่ะ ต้องพาไปเป็นพยานว่า ผิดตึกจริง ไม่งั้นเข้าห้องสอบไม่ได้) ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ โดยคนคุมสอบอังกฤษแซวว่า รหัส 4 (รหัสวิชาที่สูงมากแล้ว) แล้ว ยังจะเข้าผิดตึกอีก แล้วก็ยิ้ม เราก็ว่า หนูเมาตึกค่ะ ไม่ค่อยได้มา ก็หอบแด๊กไป สอบไป ข้อสอบมันยากกกกกกกกกกกกจ๊างงงงงงงงงง แต่ก็เขียนไปตามที่จะคิดได้อ่ะนะ เป็นพวกเรียงความ ย่อความ แล้วก็ จดหมาย คิดว่า จดหมายจะง่าย ก็ดันให้ที่สมัครยากๆ มา ใจร้ายยยยยย หนูไม่รู้เรื่องพวกเรียนแพทย์ซะหน่อยอ่า ก็เขียนไปอ่ะนะ คิดว่าไม่ผ่านหรอก แต่ว่า ได้สอบแล้วไม่ผ่าน ดีกว่า มาแล้วเสียเที่ยวไม่ได้สอบอ่ะ มันเสียเซล์ฟ (ไอ้รหัสนี้ หายากผ่านรอบเดียวเนี่ย ยกเว้นพวก เกียรตินิยมล่ะมั้ง) รอสอบซ่อมก็ได้ ไม่ซีเรียสอยู่แล้ว เฮ้อ เหนื่อยค่ะ วันนี้ ด้วยความงก ก็นั่งรถกลับบ้านมาก่อน มากินข้าวบ้าน งิงิ

ไม่เคยสายเล้ยยยยยยย ไปถึงก่อน ไม่ 15 ก็ 30 นาทีก่อนสอบทุกที เฮ้อ แต่ก็ยังดีที่ได้สอบ ไม่ผ่านไม่เป็นไร อย่างน้อย ก็รู้แล้วว่าข้อสอบเป็นไง ตอนซ่อมก็พยายามมากขึ้น ช่วงนี้ใครสอบกันอยู่ก็พยายามกันนะคะ เราคงอีกหลายปี แหะๆ หน่วยกิตน้อยไปหน่อย เพราะมัวแต่ทำงานหาตังค์เรียนอยู่ แต่ตอนนี้เรียนอย่างเดียวแล้วล่ะ อายุเยอะแล้ว แย่ๆ จะพยายามเพื่ออนาคตค๊าบบบบบบ

edit @ 2007/03/10 17:06:59