บล๊อคบ่นๆ ของคนเป็น"เบ๊"

เคยได้ยินมามากมาย โรคจิตแต๊ะอั๋งสาวบนรถเมล์ รถไฟ รถไฟฟ้า แต่ก็ยังไม่เคยเห็นจะๆ ตา หรือ โดนกับตัวสักครั้ง จนเมื่อวาน ไม่คาดฝันว่าจะโดนกับตัวจริงๆ แต่ก็ไม่ถึงขั้นสึกหรอก มากมาย เพราะไปๆ มาๆ มันจะฮาซะมากกว่า

เรื่องมีอยู่ว่าเมื่อวาน (14/1/2551) ฉันนั่งรถเมล์สาย 108 จะไปลงอนุสาวรีย์ ทุกคนก็น่าจะรู้ว่า วันจันทร์ รถจะติดอภิมหาประลัย เลยรีบออกแต่เช้า 7 โมงเช้าไปขึ้นรถ โอ้ว ก๊อด เหลือที่เดียว ก็ยังโอแฮะ ถึงจะเป็นที่นั่งน้อยๆ ของที่นั่งแถวหลังสุดก็ยังดี ก็นั่งอยู่บ่อย ถึงจะเป็นหญิงล้วนในกลุ่มผู้ชาย ก็ไม่ยี่หระ เพราะไม่ได้เซกซี่ หรือ ดูยั่วสวาทแต่ประการใด แถมตัวใหญ่ยังกะนักมวยปล้ำ คงไม่มีปัญหา

นั่งๆ ไป ฮ่วย รถติด ง่วงก็ง่วง เพราะไม่ถูกกับการตื่นเช้า เบาะหลังสุดของรถเมล์มันเอนหลับไม่ได้ซะด้วยสิ ก็เลยเอามือสองข้างจับราวเหล็กที่นั่งด้านหน้า แล้วเอนตัวไปข้างหน้า ฟุบหน้าลงบนแขนตัวเองนอน เพราะเวลารถมันติด รถจะค่อยๆ ขยับ ชวนเมารถมาก (ฉันเป็นคนเมารถง่ายอยู่แล้ว) ก็ฟุบหน้าหลับตากับแขนตัวเอง สักพักก็มีอะไรมา "จึ๋ง จึ๋ง" เบาๆ ที่หน้าอก ค่อนไปทางข้างหน้าอกซะมากกว่า คิดในใจ สงสัยสมบัติในกระเป๋าใบควายที่วางไว้บนตักจะทิ่มล่ะมั้ง ช่างเถอะๆ  แต่เอ๊ะ มันชักจะ "จึ๋ง จึ๋ง" ไปรึเปล่า รำคาญเลยลุกมานั่งหลังตรง ดูกระเป๋า อืม นูนๆ คงจะกระเป๋าจริงๆ ตอนนั้นไม่ได้คิดอะไร ผู้ชายข้างๆ ก็ดูสงบ ไม่มีอะไรผิดปกติ

สักพัก เฮ้อ รถติดอีกรอบ เลยนอนท่าเดิม ฟุบหน้าลงที่แขนตัวเอง ที่จับราวเหล็กเก้าอี้ด้านหน้าไว้ แล้วมันก็มาอีก "จึ๋ง จึ๋ง " ชักสงสัย อะไรในกระเป๋า มันขยัน "จึ๋ง จึ๋ง " เลยลุกขึ้นมา นั่งหลังตรง ลูบๆ ล้วงๆ กระเป๋า แต่ก้ไม่มีอะไร ก็เริ่มแปลกใจ อะไรละหว่า 

คราวนี้รถแล่น เราไม่ได้ฟุบหน้าแล้ว ก็นั่งหลังตรงตลอด สักพัก ก็มีอะไรมา "จึ๋ง จึ๋ง" ที่ต้นขา แนว เขี่ยเบาๆ ก็มองไปที่ขา เฮ้ย มือไอ้ผู้ชายข้างๆ มันเอามือสอดใต้กระเป๋า แล้วเอาปลายนิ้วมาเขี่ย เขี่ยเบามากๆ แค่ "จึ๋ง จึ๋ง" แต่ไอ้เจ้าตัว มันทำหน้านิ่งมากกกกกกกกกก  ไอ้เราจะโวยวาย ก็คิดในหัวสาระตะ ว่า มันจะอ้างอ่ะดิ ว่าเอาแขนหลบแดดใต้กระเป๋า แล้วปลายนิ้วบังเอิญมาโดนเพราะนั่งเบียดกัน เลยหนีบตัวเองสุดฤทธิ์ให้พ้นมือมัน

รถมาติดอีกครั้ง เราเลยลองอกสักครั้ง ที่จะนอนฟุบหน้าลงไป แล้วมันก็มาจนได้ ไอ้ "จึ๋ง จึ๋ง" ใจเราก็กล้าๆ กลัวๆ  อีกใจมองแง่ดีมาก ๆว่า ไม่มีอะไร แต่อีกใจคิด ไอ้เวรนั่นแน่ๆ พอจึ๋งๆ มา ก็เลยเอามืออีกข้างสอดไปที่ข้างหน้าอกข้างที่มันน่าจะจับ และแล้ว ก็ใช่มันจริงๆ เพราะมือเราสัมผัสโดนมือมัน แต่คว้าไม่ทัน มันโคตรจะพริ้ว ชักมือไวมาก เราลุกตัวตรงมองหน้าเลย มันก็นิ่ง มือนี่อยู่บนตัก แต่สั่นมากๆ สั่นเหมือนไอ้หงิกตอนตำรวจมาลากคอ แต่ในตอนนั้นไม่ได้นึกถึงไอ้หงิก ใจหนึ่งเราคิดจะตะโกนว่า โรคจิต แต่พอเห็นหน้ามัน ก็กลัว เพราะมัน นิ่ง นิ่งมากๆ แล้วมือกลับสั่น สั่นแรงจนขนข้างๆ มันอีกก็แขยง(ทั้งที่เป็นผู้ชาย) ใจเราคิดไอ้นี่มันวิปริต เลยไม่ตะโกน แต่ระแวดระวัง และมองหน้ามันไว้ มันมีเหลือบมาดู เราก็มองกลับไป 

ระหว่างนั้นเรามาคิดว่า อะไรที่เราทำตัวล่อแหลม ให้มันคิดว่าเราน่า"ลวนลาม" ก็มาเห็น กระดุมนักศึกษาตรงหน้าอกตัวเองหลุดหายไป เวรค่ะเวร มองจากสายตาตัวเอง มันก็เห็นหน้าอกกับเสื้อชั้นใน(ปกติเราเป็นคนใส่เสื้อซับนะ แต่ว่าวันนั้น ใส่แจคเกตดำทับข้างนอก แล้วรูดซิบขึ้นถึงหว่างหน้าอก คิดว่าไม่โป๊ เลยไม่ใส่ เพราะยิ่งใส่เสื้อซับ คงได้เป็นซาวน่าเคลื่อนที่) เราเลยรูดซิบเสื้อขึ้นมาปิด ตอนนั้นเราได้แต่คิดว่ เพราะมันต้องเห็นหน้าอกเราแน่ๆ มันเลยลวนลาม กลับบ้านเราเลยไปให้พี่ดูว่า ถ้ากระดุมเสื้อบนหลุดแบบไม่รู้ตัว คนทั่วไปจะเห็นมั้ย พี่สาวเราบอกว่า ไม่เห็นเพราะสาบเสื้อมันบัง แถมสายกระเป๋าย่ามที่เราสะพายแบบสะพายแล่ง มันก็ช่วยทับเสื้อส่วนที่กระดุมหลุดอีก ไงก็ไม่เห็น  สรุปไอ้เวรนั่นมัน จิตวิปริต เองสินะ 

เพราะเราดูยังไงๆ ก็ไม่เซกซี่ หรือ ยั่วยวน คำว่า สวยสำหรับเมื่อวาน ดูเหมือนจะไม่ได้พกไป เพราะตื่นเช้ามาก แต่งหน้าไม่ทัน ก็ไม่ได้เขียนอายไลน์เนอร์(ซึ่งเป็นชีวิตจิตใจของสาวตาตี่ๆ อย่างเรา) อายแชโดว์ ลิปก็ไม่ได้บรรจงทาสีสวย แถมจะหลุดหมดอยู่ละ  เสื้อผ้ารึ ใส่ชุดนักศึกษา กระโปรงพรีสยาวกรอมเท้า แล้วใส่แจคเกตดำ รูดซิบถึงหว่างหน้าอก สะพายกระเป๋าย่ามของแขก(ของปากีสถาน  ซื้อมาจากพาหุรัด ) เป็นเหมือนเอาเศษผ้ามาเย็บๆ ติดกัน สีแสบตาบาดจิต และรองเท้ามีส้นแบบเปิดรัดข้อ มองไงก็ไม่เซกซี่ เอ๊ะ หรือว่ารองเท้ามันโชว์ นิ้วเท้า และส้นเท้ามาก ทำให้ดูเซกซี่ จนมันอยากจะลวนลาม

ไอ้โรคจิตนั่น เป็นชายหนุ่ม อายุราวๆ 25 ปี ใส่เชิตขาว กางเกงสแลคสีดำ สะพายกระเป๋าสีดำ รูปร่างผอม สูง ขาวจัดมาก หน้านิ่ง ผมค่อนข้างน้อย สาวๆ หรือ หนุ่มๆ คนไหนที่ต้องนั่งรถ สาย 108 28 542 หรือสายใด ๆที่ผ่านจรัญสนิทวงศ์ ถึงอนุสาวรีย์ ก็ระวังตัวหน่อยนะคะ เรื่องของเราแม้จะเล็กน้อย ไม่เสียหายมาก(เพราะที่มันมา จึ๋งๆ โดนแต่ เสื้อเรา ที่ขาก็โดนกางเกงของเราใต้กระโปรงอีก)  แถมอึ้งๆ มัวแต่คิดมาก เลยไม่โหวกเหวกโวยวาย คราวหน้าว่าถ้าโดน(ซึ่งอย่าโดนเลยดีกว่านะ) คงจะกรี๊ดด ดังๆ (ปกติกรี๊ดไม่เก่ง ไม่นิยมกรี๊ด)   ขอให้ทุกคนระวังภัยใกล้ตัวบนรถโดยสารทุกชนิดนะคะ  เพราะของเราแม้จะเล็กน้อย แต่ก็เป็นภัยอย่างหนึ่งที่เกิดขึ้นในสังคม เราไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรไปมากกว่านี้ในอนคต ขอให้ทุกคนระมัดระวังตัวนะคะ สำหรับฉันเองก็คงระวังตัวมากกว่านี้ค่ะ ตอไปคงจะเอาผ้าดำมาคลุมเป็นสาวอิสลามด้วยซะเลย มันจะได้หมดอารมณ์ (ขำๆ นะคะ อันนี้)

ด้วยความปรารถนาดีค่ะ

Ambrosia