บล๊อคบ่นๆ ของคนเป็น"เบ๊"

(หน้าปกพิมพ์ครั้งที่ 1)

(หน้าปก พิมพ์ครั้งที่ 2)

จันทราอุษาคเนย์ นิยายย้อนยุคอิงประวัติศาสตร์ เล่าเรื่องราวของ ตมิสา เด็กสาวหลงยุคเข้าไปยังสมัยโบราณบนดินแดนอุษาคเนย์ พบพากับความรักผูกพันและ "พันธะสัญญา" กับเจ้าชายผู้เป็นจอมทัพใหญ่แห่งแคว้นเศรษฐปุระ นำพาไปสู่การเดินทางแสวงหาดินแดนใหม่ของถิ่น อุษาคเนย์ ท่ามกลางสายใยของบิดาที่เพียรพยายามค้นหาลูกสาวกลับสู่วันเวลาดังเดิม ตมิสาจะสามารถกลับคืนวันเวลาของเธอได้หรือไม่นิยายกึ่งโรแมนติคประวัติศาสตร์ จะนำไปสู่การค้นหา และความหมายอันยิ่งใหญ่ ของดินแดนใหม่ที่ถือ กำเนิดจากพันธะสัญญา และความรัก..มาเถิด มาเพ่งพิศดู ความรักงดงาม ย่อมสร้างสิ่งงดงามเสมอ เจ้าจันทราจะอยู่เคียงคู่..อุษาคเนย์ ฤาไม่ เห็นทีต้องพลิกหา...

(คำโปรยบนหนังสือ)

สมัยตอนรับจ๊อบอยู่ร้านเช่าการ์ตูน ไม่เคยแตะหนังสือเรื่องนี้มาอ่านเลย เพราะเป็นหน้าปกพิมพ์ครั้งที่ 1 แล้วเปิดผ่าน โหย ภาษาโบร๊าณ โบราณ ตรูจะอ่านเข้าใจมั้ยเนี่ย เลยไม่เคยไปแตะ คิดว่ามันไม่น่าสนุกเอาซะเลย  พอไปเห็นที่มหาวิทยาลัย เฮ้ย ปกใหม่ น่าสนใจวุ้ย เปิดผ่านๆ แบบละเอียดกว่ารอบแรก ว้ายนี่มันนิยายโรแมนติดแบบที่ชอบเลย กว่าจะได้มาอ่านคิวยาวมากๆ ทนรอเพราะไมคิดไปยืมที่ร้าน ค่าเช่าแพงเว่อร์

นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ 2 ที่เราอ่านของคนเขียนที่ชื่อว่า วรรณวรรธน์ เรื่องแรกที่เราอ่านของเธอ คือ "อัสวัน ราชันย์แห่งความมืด" เรื่องนั้นก็สนุก เป็นแนวทะเลทราย ท่านชีค ทั้งหลายนั่นแล แต่ก็ชอบ อิอิ

ในเรื่องภาษาโคตรโบราณ เพราะเป็นเรื่องสมัยโบราณแถบลำน้ำโขง อาณาจักรเจนละ สมัยที่ยังไม่มีประเทศไทย

(Spoil เต็มๆ เจ้าค่ะ ใครไม่ชอบปิดได้เลยนะคะ)

พระเอก--เจ้าชายจิตรเสน เป็นเจ้าชายที่ใครๆ ก็คิดว่าจะฆ่าพี่(ตามศักดิ์แล้วเป็นน้อง เพราะอ่อนเดือน แต่ยกให้เป็นพี่ เพราะเป็นลูกกษัตริย์) แท้จริงแล้วรักพี่น้องยิ่งกว่าใคร  ตามสไตลพระเอก ต้องหล่อฮ่ะ (กรี๊ดดดด) ผิวสีอำพัน คงจะขาวเหลืองล่ะมั้ง เป็นจอมทัพยอดนักรบ กล้ามล่ำ แมนแอนด์แฮนซั่ม ปลื้มจริงๆ

นางเอก--ตมิสา เป็นสาวน้อยคนไทยมีเชื่ออิตาลี ลูกสาวอาจารย์นักโบราณคดี โดนเวทมนตร์เรียกตัวจากยุคปัจจุบันเพื่อเป็นตัวแทนบูชายัญ แต่โดนพระเอกจับตัวไป(เพราะพระเอกจะมาลักพาตัวลูกสาวพรามหมณ์ที่เป็นคนที่จะโดนบูชายัญจริงๆ  สรุป พระเอกจับผิด) ต้องสวยฮ่ะ (เพราะเป็นนางเอก) งามแปลกจากสาวอื่นในยุคนั้น โดดเด่น น่าหลงใหล

เนื้อเรื่องแรกๆ งงกับภาษาก่อนเลย โหย ทำให้อ่านช้าเลย เพราะมันโบราณ ปุรุษเมษ เงี๊ยะ แปลว่าไรหว่า อ่อ มาเฉลยตอนหลัง แปลว่าบูชายัญ พออ่านเรื่อยๆ ก็เริ่มลื่น  เนื้อเรื่องพาดไปที่มีเจ้าชาย 2 คน พี่ฆ่าน้องเพื่องแย่งบัลลังค์  แล้วทางอาณาจักร เศษฐปุระ ของพระเอก คิดว่าจะต้องประวัติศาสตร์ซ้ำรอย เพราะพราหมณ์ทำนายไว้แบบนั้น ทั้งที่จริงแล้ว พระเอกกับลูกกษัตริย์ รักกันมาก นับถือไว้ใจกันเป็นอย่างดี แต่พ่อพระเอกก็ไม่เคยเชื่อใจ พระเอกเลยจะไปลักพาตัวลูกสาวของพราหมณ์ ที่เป่าหูพ่อ เพื่อให้เสียหน้าในวันบูชายัญ แต่ไปจับผิดคนเป็นนางเอก ที่พราหมณ์ใช้เวทดึงตัวมาจากโลกปัจจุบัน   ใครๆ ก็คิดว่านางเอกวิปลาสเสียสติ เพราพูดภาษาโลกนั้นไม่ได้ แถมใส่เสื้อผ้าประหลาด  มารอดตายที่แม่นมพระเอกเป็นคนจีน นางเอกพูดจีนได้ พระเอกก็พูดจีนได้ ก็เลยรู้เรื่องกันซะที 

พระเอกความจริงมีคนรักชื่อ ชวันจา ความจริงหล่อนแก่กว่าพระเอก และจะต้องแต่งงานกับกษัตริย์คนต่อไปตามประเพณี แต่หล่อนทำพิธีเสี่ยงดอกไม้ แล้วโยนให้พระเอก(ที่ตอนนั้นอายุ 16) ซะงั้น เพราะหล่อโดนใจเจ๊ พระเอกก็รักมั่นถือมั่น ว่าจะไม่มีนางในคนไหน(ไม่แตะต้องตัวผู้หญิงเลย) รออายุครบจะมาขอเธอ   แต่ดันพลาดไปแตะตัวนางเอก เพราะช่วยที่นางเอกเป็นไข้ล้มลง คือพลาดไปแล้วต่อหน้าคนรับใช้ เลยต้องรับเป็นนางห้าม (นางสนม) นั่นเอง  นางชวันจารู้เข้าก็ไม่แปลกใจอะไร ก็แค่คิดว่า ก็แค่นางห้าม แต่พอเห็นนางเอก ชีปรี๊ด เพราะนางเอกสวยกว่า กลัวว่าพระเอกจะไม่เอาเธอ พอกษัตริย์ตาย เธอดันไปบอกพระเอกให้เอาหัวพี่ตัวเองมากำนัลหล่อน คุณพระเอกเลยรับไม่ได้ เพราะรักพี่มาก ชวันจาเธอพลาดแล้ว พระเอกไม่แลเธออีกเลย เพราะคิดว่าไหนๆ ก็ผิดสัญญาว่าจะไม่แตะต้องหญิงใดจนแต่งกับชวันจา แต่ก็พลาดมาแตะนางเอก แถมนางชวันจาที่รักยังจะสั่งไปฆ่าพี่ งานนี้เข้าหน้ากันไม่ติด

นางเอกถือเนื้อตัว ในสมัยนั้นผู้หญิงจะเปลือยบนใส่แต่ผ้านุ่ง แต่นางเอกไม่ยอม  ต้องมีผ้าแถบใส่ด้วย ทำให้ใครมองว่าเป็นคนเถื่อน แต่ก็ดูงามดั่งนางอัปสรา พระเอกแรกก็หลงรัก อยู่เหมือนกัน ถูกใจท่าทางไม่ประสีประสา นางเอกบอกพระเอกว่าทางใต้ของอาณาจักรมีทะเล  ซึ่งในสมัยนั้นไม่เคยมีใครเคยเห็นจริงๆ  พระเอกที่อยากได้แนวชายฝั่งการค้าเป็นของอาณาจักรตัวเอง จึงขอออกเดินทางไปหาดินแดนใหม่ เพื่อลบข้อครหาว่าจะฆ่าพี่(ซึ่งได้เป็นกษัตริย์แล้ว) ในช่วงการเดินทางมีความลำบากมากมาย พระเอกนางเอกก็หลงรักกันแล้ว พระเอกสัญญากับนางเอกว่า อีกหกเดือนจะให้พราหมณ์ส่งตัวกลับไปยังยุคเดิม แต่พอเวลาผ่านไป พระเอกชักไม่อยากให้ไปเสียแล้ว เพราะรักเหลือเกิน  พอดีมีศึกกับอาณาจักรศรีเทพเพราะพระเอกหักอกแม่นางเจ้าของเมืองไม่แต่งด้วย  ประจวบกับเป็นเวลาพอดีทีนางเอกต้องกลับโลกปัจจุบัน พระเอกได้แต่ทำใจ พอบาดเจ็บคิดว่าให้ตายลืมเธอเลยดีกว่า แต่นางเอกกลับมาหา เพราะรัก เธอล่มพิธีส่งตัวกลับ และกลับมาหาพระเอก  พระเอกดีใจมาก ไม่ยอมตายแล้วงานนี้ ฮิฮิ้วววว แล้วทั้งสองก็เป็นสามีภรรยากันจริงๆ ซะที

(นอกเรื่อง ขนาดพระเอกมือใหม่หัดขับ ครั้งแรกเล่นเอานางเอกเป็นไข้นอนซมเลยเชียว คนรับใช้ต่างอมยิ้มกัน น่ารักจริงๆ เชียว เพราะพระเอกก็เหรอหรา เพราะงงว่านางเอกเป็นไข้ได้อย่างไร ก็เพราะเครื่องแรงๆ ของพระเอกนั่นแหละเจ้าค่า)

แล้วในที่สุดทั้งสองก็ได้เจอทะเล ทำให้ได้ท่าการค้าของอาณาจักรตนเอง (ในระหว่างเดินทางผ่านเมืองต่างๆ พระเอกก็ใช้ยุทธวิธีการค้า เจรจาเป็นเมืองเดียวกันทำให้ อาณาจักรเศษฐปุระ มีอาณาจักรกว้างใหญ่) มีข่าวส่งมาถึงพระเอกให้กลับเมืองเพราะกษัตริย์ป่วยหนัก ทางนางชวันจาก็คิดแผนชั่ว กลับคือตำแหน่งกัมพุชลักษณมี ที่จะต้องแต่งกับกษัตริย์ (ทั้งที่หล่อนเป็นอัครมเหสีแล้ว แต่กษัตริย์ไม่เคยแล) เพราะอยากแต่งกับพระเอกว่าที่กษัตริย์คนต่อไป  จึงไปคาดคั้นกษัตริย์ให้คืนตำแหน่ง เพราะตอนนี้ตำแหน่งนั้นเป็นของน้องสาวตัวเอง (หล่อยจับน้องสาวกับพราหมณ์ไปทิ้งไกลๆ แล้วอ้างว่า นางกัมพุชฯหนีไปกับผู้ชายที่ชอบกัน) กษัตริย์ไม่ยอมยกตำแหน่งให้ เลยฆ่านางสนมต่อหน้าต่อตา (ความจริงเป็นอุบัติเหตึ เพราะนางสนมมาห้าม หล่อนเลยสะบัดหัวสนมไปฟาดเสาตาย) กษัตริย์ชอคมาก เพราะป่วยอยู่แล้ว เลยกระอักเลือดตาย หล่อนเลยอ้างว่า กษัตริย์ยกตำแหน่งคืนให้แล้ว หล่อนจะได้แต่งกับพระเอก  แต่ไม่พอหล่อนคิดจะให้นางเอกเป็นเหยือบูชายัญอีก แต่พราหมณ์เสียใจกับที่เคยพาตัวนางเอกมาจากโลกอื่นเพื่อเป้นตัวแทนลูกสาว(แต่ไม่สำเร็จ) หนนี้เลยคิดว่าจะส่งเธอกลับโลกเดิมแทน แต่นางเอกไม่ยอมไป  พราหมณ์พบว่านางเอกท้องยิ่งไม่อยากฆ่า เพราะไม่อยากฆ่าลูกพระเอก พยายามส่งเธอกลับให้ได้ โชคดีพระเอกกลับมาทันแก้ไขปัญหาทั้งหมด แถมพานางกัมพุชฯน้องสาวนางชวันจามาแฉความชั่วทั้งหมด แล้วไปรับนางเอกทันท่วงที  ยิ่งรู้ว่านางเอกท้องแล้ว ยิ่งปลื้ม แฮปปี้เอนดิ้ง

 ในเรืองจะโยงไปเกี่ยวกับโลกปัจจุบัน เพราะพ่อพระเอกเป็นนักโบราณคดี ได้เจอเทวรูปนารี หน้าเหมือนลูกสาวตัวเองที่หายไปมากๆ  ตอนสุดท้ายพ่อพระเอกได้เห็นนางเอกแก่เป็นยายแล้ว แต่กำไลที่ใส่เหมือนเทวรูปนารี จึงเข้าใจทุกเรื่อง ปลื้มใจที่ลูกสาวมีความสุขอยู่ที่โลกนู้น พร้อมกับที่จะค้นหาประวัติศาสตร์กษัตริย์แห่งอาณาจักรเจนละ(อาณาจักรเศษฐปุระเปลี่ยนชื่อ) ต่อไป

ชอบการเรียบเรียงนิยายของผู้เขียนคนนี้มากๆ คิดว่าจะตามอ่านเรื่อง "บัลลังค์สายหมอก" ต่อ ต้องสนุกแน่ๆ เลย  โรแมนติกมากๆ  ชื่อเรื่องจันทราอุษาคเนย์มากจาก ชือนางเอก(ตมิสา)แปลว่าพระจันทร์ ส่วนเรื่องราวในนิยายเป็นเรื่องราวบนแผ่นดินเอเชียตะวันออกเฉียงใต้(อุษาคเนย์) นิยายเรื่องนี้ผู้เขียนบอกว่า ได้มาจากนิทานบนโต๊ะอาหารที่คุณพ่อเป็นคนเล่า ใช้เวลาเขียนถึง 23 ปีแน่ะ เข้าใจว่า คงหารายละเอียดทางประวัติศาสตร์ เนื้อเรื่องไหลลื่น ไม่สะดุด ใช้ภาษาได้สวยงาม ใครสนใจลองหาอ่านดูนะคะ

edit @ 27 Mar 2008 06:30:53 by General เบ๊