บล๊อคบ่นๆ ของคนเป็น"เบ๊"

(ภาพหนังสือจาก www.siamnovella.com/product_info.php?products...)

ช่วงนี้ ไม่รู้เป็นไรค่ะ ไม่ค่อยอ่านการ์ตูน อ่านแต่นิยาย  แต่วันนี้อยากเขียนเรื่อง "บัลลังก์สายหมอก" ผลงานคุณภาพของ คุณ วรรณวรรธน์ ผู้เขียน จันทราอุษาคเนย์

อยากจะบอกว่า ชอบบบบบบบ ผลงานของคุณวรรณ(ขอเรียกแบบนี้แล้วกันนะคะ) มากๆ ค่ะ เบ๊ชอบนิยายโรแมนติกหวานๆ ค่ะ  อืม ไม่ค่อยเข้ากับหน้าเนอะ แต่ไม่สนค่ะ ยังหาพระเอกในชีวิตจริงไม่ได้ ก็ขอเพ้อเจ้อ เพ้อฝันกับพระเอกในนิยายก่อนล่ะค่ะ

อยากจะบอกว่า อ่านเรื่องนี้จบ เบ๊เปิดเนตหาข้อมูล ประเทศภูฏาน เลยล่ะค่ะ คือ ตอนที่เจ้าชายเคเซอร์เสด็จมาร่วมราชพิธีฉลองครองราชย์ครบ 60 ปี ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ของเรานั้น พระองค์ก็ได้กระชากใจสาวไทยไปมากมาย กับพระสิริโฉมและพระจริยวัตรที่งดงาม  คือมองพระพักตร์พระองค์ก็ยังมีส่วนคล้ายพระเอกในนิยายเรื่องนี้นะคะ แต่ยังรู้สึกไม่ใช่ค่ะ เลยไปเจอรูปของพระราชาธิบดีจิกมี (His majesty king Jigme Singye Wangchuk ) (ต้องเป็นอดีตแล้วใช่มั้ยคะ เพราะพระองค์สละราชสมบัติแล้ว)  ถึงได้ อุ้ยตายว้ายกรี๊ดดดด นี่ล่ะ พระเอกแท้ๆ เลยค่ะ (ต้องขออภัยถ้าไม่สำรวมนะคะ) ตรงตามคำบรรยายเลยค่ะ ใครอยากเห็นภาพพระองค์ ตามไปที่ topicstock.pantip.com/.../A4479032/A4479032.html นะคะ ไม่อยากเอาภาพลง เพราะไม่ได้ขออนุญาตเจ้าของภาพค่ะ และคิดว่าอาจจะไม่สมควร ให้ลิงค์ไปดูกันดีกว่า  คือ ตามที่ชาวภูฏานบอกกันจริงว่า ถ้า handsome ต้อง พระเจ้าจิกมี ค่ะ ขอยืนยันจริงๆ เลยว่า จริงมากๆ เลยค่ะ ไม่รู้ว่าจะใช้ราชาศัพท์อย่างไรดี คือ ทรงพระหล่อ มากๆ เลยค่ะ >_<

เอาเข้าเรื่องๆ (ตบหน้าตัวเอง กำลังฝัน) คือ นิยายเรื่องนี้ มีพระเอกคือ คุณกาโช เรียกง่ายๆ แล้วกันนะคะ เป็นพระราชาธิบดี แห่ง สีหสถาน ซึ่งอยู่ระหว่าง เนปาลกับ ภูฏาน ค่ะ นางเอกคือ คุณหมอมัสฤน ลูกสาวเจ้าของรพ.ใหญ่ในประเทศไทย เป็นคุณหมอด้านหัวใจ จากในเรื่อง พระเอกอายุ 42 มีโอรสธิดาฝาแฝด 2 พระองค์ ส่วนนางเอกเป็นคุณหมอสาว อายุราวๆ 29 ปีค่ะ (คิดว่าใช่นะคะ)

สปอยด์นะคะ

คือเนื้อเรื่อง คุณกาโช ได้นำพระราชินีของพระองค์มารักษาที่เมืองไทย ตามคำสั่งเสียสุดท้ายของพระราชินีเอง โดยได้พบหมอมัสฤนโดยบังเอิญ  เมือพระราชินีสิ้นพระชนม์คุณกาโชก็กลับสีหสถานไป คุณหมอมัสฤนต้องเป็นตัวแทนของคุณพ่อเจ้าของ โรงพยาบาล ไปเข้าร่วมราชพิธีตามคำเชิญจากสีหสถาน คุณหมอมัสฤนได้พบคุณกาโชอีกครั้ง โดยที่เธอไม่รู้ว่า คุณกาโชคือพระราชาธิบดีแห่งสีหสถาน ทั้งคุณกาโชและคุณหมอมัสฤนต่างรู้สึกชอบพอในกันและกัน คุณกาโชอยากจะบอกว่าตนคือใคร แต่หมอมัสฤนกลับให้เก็บเป็นความลับ โดยขอสืบเองดีกว่า คุณกาโชจึงต้องปล่อยเลยตามเลย  คุณหมอมัสฤนได้รับคำขอร้องจากคุณกาโชให้ไปดูลูกสาว ซึ่งคือพระธิดานั่นเอง พระดาต่างชอบพอหมอมัสฤนเช่นกัน และทราบความในใจของเสด็จพ่อของตน จึงได้เชียร์ให้เสด็จพ่อรับหมอมัสฤนมาเป็นราชินีแห่งสีหสถาน  คุณกาโชได้ช่วยหมอมัสฤนจากผู้ที่จะลอบสังหารพระองค์(เพราะเข้ใจผิดคิดว่าเป็นรถของขุนนาง) โดยถูกยิงเข้าที่สะโพก หมอมัสฤนได้ช่วยรักษาพยาบาลคุณกาโช และได้รับกล่องผ้าคลุมไหลผืนหนึ่ง พร้อมเชคไม่เขียนจำนวนเงิน ภายหลังเธอเอาเชคนี้ไปคืนคุณกาโช

 ที่นั่นคุณหมอมัสฤนได้พบกับคนรักคนแรกของตน คือคุณหมอเดอบานที่เคยเป็นอาจารย์สอนเธอที่แคนาดา (แต่มัสฤนรักนวลสงวนตัว หมอเดอบานเซ็งไปเอากับเลขาหน้าห้องท้องเลยต้องรับผิดชอบ และต้องเลิกกับมัสฤน (เพราะมัสฤนก็ไม่เอาเหมือนกัน)) หมอเดอบานโดนเมียทิ้งแล้ว อยากจะสานต่อความสัมพันธ์กับมัสฤนอีกครั้ง แต่ในหัวใจมัสฤนมีเพียงแต่คุณกาโช ที่เธอไม่ทราบว่าเป็นถึงกษัตริย์ หมอเดอบานเป่าหูมัสฤนว่า พระราชาแห่งสีหสถานนี้เป็นแต่พวกเผด็จการ โหดร้ายและป่าเถื่อน มัสฤนเลยคิดอคติกับพระราชาธิบดีแห่งแผ่นดินนี้อยู่พอสมควร

หมอมัสฤนมาทราบฐานะที่แท้จริงของคุณกาโชเมื่อเห็นภาพบนธนบัตรของสีหสถาน เธอได้แต่ต้องกล้ำกลืนฝืนทน คิดว่าเป็นเพียงความฝันที่จะมีความรักกับชายคนนี้ ชายผู้ที่ฐานันดรต่างกับเธอราวฟ้ากับดิน และพระราชาที่โหดร้ายในความคิดของเธอ  เธอคิดจะจากไปเก็บความทรงจำไว้ราวเป็นความฝันอันแสนสุข แต่พระธิดาของคุณกาโช เลยแกล้งทำเป็นล้มป่วย(พระธิดาเป็นโรคหัวใจรูมาติก)เพื่อรั้งให้เธออยู่ที่สีหสถาน ซึ่งก็สำเร็จ แต่หมอมัสฤนคิดเพียงแต่จะเป็นแพทย์ถวายการรักษาเท่านั้น แต่จะทำได้แค่นั้นได้อย่างไร ในเมือในใจรักคุณกาโชเข้าไปจนหมดหัวใจแล้ว  เกิดปัญหาการเมืองเข้ามามากมาย มัสฤนทราบเรื่องทั้งหมด และเข้าใจคุณกาโช ว่าไม่ได้เป็นเผด็จกการ แต่เป็นกษัตริยที่รักแผ่นดิน รักประชาชนมากกว่าใคร มีข่าวออกไปร้ายๆ ทำให้ทางบ้านมัสฤนเรียกให้เธอกลับบ้านเป็นการด่วน  มัสฤนไม่อยากจากคุณกาโชไปเพราะกลัวว่าอาจจะไม่ได้พบกันอีก แต่คุณกาโชขอร้องให้เธอกลับไป และสัญญาว่าจะไปรับเธอกลับมา  คุณกาโชยังได้ส่งพระธิดาไปรักษาที่เมืองไทยด้วย เพื่อลี้ภัยการเมือง

เมื่อปัญหาทุกอย่างคลี่คลาย คุณกาโชก็กลับมารับมัสฤนตามคำสัญญา ห่อผ้าคลุมไหล่ที่มัสฤนได้รับตอนแรก คือผ้าราชูของพระราชินีแห่งสีหสถาน  พระองค์คลุมไหล่ให้มัสฤน แล้วทั้งสองก็ครองรักบนแผ่นดินแห่งสายหมอก แผ่นดินสีหสถาน

ฉากปลื้มๆ

-ฉากที่พระเอกไม่อยากให้หมอมัสฤนมาเย็บแผลที่สะโพกเพราะกลัวเห็นอะไรต่อมิอะไร ขำๆ ปนน่ารัก

-ฉากพระเอกกล่าวคำลานางเอกครั้งแรก ซึ่งเหมือนเป็นคำมั่นสัญญาว่าจะแต่งงานด้วย แต่นางเอกไม่รู้ "เซวา ลาโซ ลอกเจเก แล้วสักวันข้าจะไปรับเจ้ามาร่วมเรือน"

-ฉากที่หมอเดอบานเข้ามาจะข่มขืนมัสฤน พระเอกเข้ามาทันพอดี ไล่หมอเดอบานออกไป แล้วสั่งทหารให้ล้อมตำแหน่ง และสั่งห้ามใครมาตอแยมัสฤนของพระองค์ (คำว่า "มัสฤนของฉัน" มันแบบว่า  >w< อยากให้มีใครมาปกป้องแล้วบอกว่า "เบ๊ของฉัน" เอ๊ะ รู้สึกไม่โรแมนติกแฮะ เหมือนขี้ข้าชอบกล 555+)

-ฉากที่พระเอกกลับมารับนางเอก ตรงนี้ชอบมากจริงๆ เลยค่ะ คุณกาโชได้ใช้ เชคที่มัสฤนคืนมา เขียนลงไปในช่องจำนวนเงินว่า  Be My Queen สั่งจ่ายในนาม คุณมัสฤน อิงคสร  มัสฤนวิ่งลงจากตึกไปกอดคุณกาโชที่รออยู่ข้างล่าง นับว่าเป็นฉากที่โรแมนติกจริงๆ ค่ะ ชอบมากๆ เลย >_<

-ฉากที่พระเอกบอกรักกับนางเอกบนเครื่องบินกลับสีหสถาน นางเอกบอกว่า  I love you  แต่พระเอกบอกว่า คำนั้นคนทั่วโลกพูดกันมาทั้งนั้น แต่พระองค์คำที่มีเพียงไม่กี่คนรู้ "งา จิ โชเอรู"(คิดว่าน่าจะแปลว่า ฉันรักเธอ) แล้วพระเอกถามนางเอกว่า ไม่อยากรู้เหรอแปลว่าอะไร แต่นางเอกกลับตอบว่า หัวใจของพระองค์กำลังแปลให้ฉันฟัง โอ้ยยยยย โรแมนติกค่า

ความจริงก็ปลื้มอยู่หลายฉากค่ะ ไม่อยากบอกว่า ปลื้มทุกฉากแหละค่ะ อ่านไปยิ้มไป คล้ายๆ คนบ้า อยากจะบอกว่า ผลงานของคุณวรรณ มีเสน่ห์มากๆ แถมจบแฮปปี้เอนต์ทุกเรื่อง เบ๊ชอบมากๆ เลยล่ะค่ะ  อ่านผลงานของคุณวรรณทำให้คันไม้คันมือ อยากเขียนฟิค เขียน นิยายหวานๆ สักเรื่อง แต่ปัญหาคือคิดไม่ออกค่ะ 55+ คงยังไม่สามารถพอ เขียนได้ 2-3 บรรทัดก็รู้สึกว่า ยังยึดติดกับความหวานของนิยายคุณวรรณ อยากเขียนให้ได้แบบนั้นน่ะค่ะ แต่เขียนให้ได้เอง จะมาอ่านของคุณวรรณทำไม ดังนั้น อ่านของคุณวรรณ เวิร์คที่สุดแล้วค่ะ

ไว้ว่าง ๆจะมาเขียนเรื่อง อัสวัด อีกดีกว่า ความจริงเคยอ่านไปแล้ว แต่ไม่ได้มาเขียนในนี้ เอาไว้มาเขียนไว้ดีกว่าแฮะ ชอบจังเลย

ใครชอบผลงาน อยากทราบผลงานของคุณ วรรณ เชิญที่ http://www.watcafe.com/ นะคะ

edit @ 29 Apr 2008 21:31:26 by General เบ๊

edit @ 29 Apr 2008 21:35:00 by General เบ๊