บล๊อคบ่นๆ ของคนเป็น"เบ๊"

มาแล้วจ้า กลับมา(ตั้งนาน)แล้วจ้า แต่ดองๆ ไว้เพราะไม่ค่อยมีอะไรจะอัพ นึกขึ้นได้ ก็เลยเอาภาพที่ไปเที่ยวน้ำตกมาให้ดู

บ้านเบ๊อยู่ที่ตำบลห้วยยาง จ.ประจวบคีรีขันธ์ ค่ะ นอกจากทะเลบ้านนอก เล็กๆ ก็มี อุทยานแห่งชาติน้ำตกห้วยยาง ด้วยล่ะค่ะ เป็นน้ำตกที่สมัยเด็กๆ เบ๊เคยไปเที่ยวกับครอบครัว ก็กว่า 20 ปีแล้วล่ะค่ะ ที่ไม่ได้ไป มาครั้งนี้เบื่อทะเลแล้วเลยไปเที่ยวน้ำตกแทน หวังเจอน้ำเย็นๆ

 

ที่นี่แหละค่ะ ห่างจากบ้านเบ๊ 5-7 กิโลได้ล่ะมั้ง ไม่แน่ใจ สมัยก่อนเข้าฟรี 20 ปีผ่านไป เก็บค่าเข้า 20 บาทต่อหัว(มั้ง) แต่ด้วยความงก แม่เบ๊ขับรถอ้อมจุดเก็บตังค์ เนียนว่าเข้าวัด แต่ไปจอดรถ แล้วเดินเข้าน้ำตกแบบฟรีๆ ฮี่ๆ ๆ (คนในพื้นที่เล่นมุกนี้ทั้งนั้นแหละค่ะ)

 

เดินข้ามสะพานมาก็จะเข้าสู่โซนน้ำตกแล้วค่ะ

 

ตรงทางน้ำเล็กๆ ใต้สะพานมีผลอะไรก็ไม่รู้แปลกดี

 

ซูมๆ ใครรู้บอกทีนะคะ

 

ทางเดินไปน้ำตกค่ะ เมื่อก่อนไม่มีเป็นขั้นบันไดแบบนี้หรอก เดินป่าแท้ๆ เลยแหละค่ะ

แล้วก็มาถึงน้ำตกชั้นแรกค่ะ ตอนที่ไปน้ำน้อยมากค่ะ กำลังแล้งได้ที่ น้ำไหลจิ๊ดเดียวเท่านั้นเอง

 

ออกมาแค่นี้แหละค่ะ

 

ในน้ำจะมีปลาชนิดหนึ่งเรียกว่า ปลาพลวงค่ะ อยู่กันเพียบ

 

มีกลุ่มผีเสื้อฝูงใหญ่อยู่ริมน้ำค่ะ ไม่บินหนีเลย นี่จ่อซะใกล้เลยนะเนี่ย

 

 

ต่อไปจะจำไม่ได้แล้วค่ะ ว่าตรงไหนเป็นชั้นไหน ดูภาพไปแล้วกันนะคะ

 

ระหว่างทางเดินจะเป็นป่ารกๆ แบบนี้ล่ะค่ะ เมื่อ 20 ปี ก่อน เจอจงอางด้วยนะ แต่ตอนนี้ไม่เจออะไร อาจเป็นเพราะไม่รกชัฎเท่าเมื่อก่อนก็ได้

 

ตรงนี้น่าจะเป็น ชั้น3 มั้ง เป็นแอ่งน้ำใหญ่พอสมควร คนมาเล่นตรงนี้เยอะ

 

แต่น้ำไม่ค่อยสะอาด เพราะมันน้อย แล้วก็ขุ่น ลงไปตรงชั้น 1 แล้วคัน เลยไม่ลงอีก ถ่ายรูปอย่างเดียว ก็มีช่างกล้องพกกล้องเทพๆ มาถ่ายด้วย กล้องเบ๊ดูง่อยไปเลย แต่ไม่แคร์ค่ะ อิอิ

 

 

เป็นทางเดินเพื่อขึ้นเขาต่อไปยังน้ำตกชั้นอื่นค่ะ แล้วก็เป็นจุดกั้นน้ำตรงแอ่งนั้นด้วย นี่น้ำไม่เยอะ เลยไม่มีน้ำล้นออกมา  เมื่อ 20 ปี ก่อนไม่มีอ่ะแบบนี้

 

ข้างล่างแห้งผากเลย

 

ก็น้ำตกมันไหลมาแค่เนี๊ยะอ่ะ ไม่รู้สึกซู่ซ่าเลย

 

เป็นช่วงแล้งด้วย น้ำน้อยมากๆ

 

 

ปีนเขาไปน้ำตกชั้นที่สูงขึ้นไปต่อ ฟ้าใสใจชื่นบานดีเหลือเกิ๊น

 

แดดแรงม๊ากกกกก

 

แดดแรงแต่ลมก็ไม่ค่อยมี

 

ทางขึ้นเขา เป็นทางหินลาดๆ แอบเสียวเล็กน้อย (เสื้อสีฟ้านั่นแม่เบ๊เองค่ะ)

 

ถ่ายจากบนลงล่าง มีแต่ก้อนหิน

 

ทางลาด มีต้นไม้ต้นก๋องแก๋ง

 

ไม่รู้ต้นอะไร ขาวๆ สูงชะลูดๆ ขึ้นกันเยอะ

 

เป็นป่าแห้งๆ เข้าไปไม่ได้ค่ะ ใครคิดเข้าไปคงสติไม่ค่อยดี ที่นั่งพักยังไม่มีเลย

 

ต้นไม้ใบมันเล็ก หน้าแล้งก็งี้แหละเนอะ

 

ชอบรูปนี้ รู้สึกตัวเองถ่ายดีจัง(หลงตัวเอง 55)

 

มองทางเดินที่เดินผ่านมา ลาดชันได้เรื่อง

 

ทางเดินขึ้นก็ทางหิน แถมแอบลาดข้างด้วย

 

ดูแล้วหวาดเสียวดี

 

เห็นชั้นต่อไปละ ทำไมมีแต่หินหว่า

 

รกดีแท้ ต้องระวังลื่นใบไม้แห้งที่กองตามพื้น

 

มีแต่กองหิน มีน้ำไหลนิดเดียวเอง(ในภาพนั่นพี่สาวเบ๊เองค่ะ )

 

จำได้ว่าตรงน้ำตกชั้นนี้ ความจริงน้ำไหลเยอะมาก แล้วก็กว้างมากด้วย แต่ดูแคบลงไป อาจเป็นเพราะมีหินถล่มค่ะ

 

เพราะมีป้ายแบบนี้มาตลอดที่เดินขึ้นน้ำตกมา

 

หมดน้ำตกชั้นนี้ ก็ขึ้นต่อไปไม่ได้ เค้าไม่ให้ขึ้นแล้ว กลัวหินถล่ม

 

ก็รู้สึกเหมือนกันว่าก้อนหินมันเยอะขึ้น แล้วน้ำตกมันก็แคบ

 

ทั้งก้อนใหญ่ ก้อนเล็ก

 

น้ำก็น้อย หินก็เยอะ

 

ก็เลยเดินลงกลับ

 

ตามทางก็มีพวกหินเยอะเหมือนกัน

 

ก้อนโตๆ แบบนี้เสียวว่าวันไหนมันทรุดกลิ้งลงมาทับคงแย่

 

แดดรำไร แต่ร้อน ไม่มีลม ยุงเยอะ

 

แต่ก็เป็นประสบการณ์เที่ยวอีกครั้ง หลังจากผ่านไปกว่า 20 ปีค่ะ

 ไปครั้งนี้ถือว่าไม่สนุกเท่าไร ร้อน น้ำน้อย น้ำค่อนข้างสกปรก แต่ถ้าหินมันเยอะแบบนี้ ช่วงน้ำหลากคงไม่เวิร์คที่จะมา กลัวหินถล่มเหมือนกัน

คนที่มาเที่ยวไม่ค่อยมีจิตสำนึก ทิ้งขยะเรี่ยราด บ้างยัดไว้ตามท่อนไม้ ทั้งๆ ที่เค้ามีกฎห้ามเอาของมากิน(เบ๊ว่า จะเอาเข้ามาก็ได้ แต่เก็บทุกอย่างกลับบ้านไปด้วยสิ) แถมขยันสูบบุหรี่จังเลย กลิ่นคลุ้งทุกชั้น  บ้างมีอาบน้ำอีก ที่บ้านน้ำเข้าไม่ถึงรึไงไม่รู้

 

นี่ยังไม่จบนะคะ เห็นว่าจะยาวไปหน่อย ไว้ต่อครั้งหน้า ไปดูผาชมทะเลกันค่ะ