บล๊อคบ่นๆ ของคนเป็น"เบ๊"

ที่อุทยานน้ำตกแห่งชาติห้วยยาง นอกจากน้ำตก ยังมีจุดชมวิวที่เบ๊ไม่รู้มาก่อนว่ามันมีกะเค้าด้วย เพราะเมื่อ 20 ปีก่อน ไม่ได้ขึ้นไป หรือเพราะมันยังไม่มีก็ไม่รู้ คิดว่าคงจะทำมาใหม่นี่แหละ เอาใจนักท่องเที่ยว

หลังจากลงน้ำตก เลยตัดสินใจจะขึ้นไปชมวิวดู เพราะเค้าบอกว่าสามารถมองเห็นทะเลได้ ไอ้น้ำตกกับทะเลเนี่ย มันก็ห่างอยู่โข จะเห็นได้ยังไงหว่า ดังนั้นต้องพิสูจน์

 

มีป้ายบอกทางขึ้นไปจุดชมวิวด้วยนะ 300 ม.เอง โฮะๆ  ๆ ชิลๆ สบายมาก เดินเป็นกิโลยังไหว แค่ 300 ม.เหอะๆ ไม่ยั่นหรอก

 

มีเส้นทางจัดไว้ซะดูดี โอ้ว งานนี้ช่างง่ายดาย

 

ต้นอะไรสักอย่างข้างทาง ลูกมันแปลกดี ต้นอะไรใครรู้บ้างเอ่ย

 

ความจริงอยู่ตรงหน้า โห ปูทางเริ่มต้นซะดิบดี ทางขึ้นเขาจริงๆ มันแบบนี้นี่เอง มิน่าไม่เห็นใครมาขึ้นสักคน รูปนี้ถ่ายจากมุมบนลงล่างนะคะ ลาดชันพอสมควร ลื่นใบไม้แห้งอีกต่างหาก

 

ใครว่า 300 ม.เรื่องง่าย แค่ 50 ม. เบ๊ก็จะตายแล้วค่ะ เหนื่อยมากๆ ร้อนก็ร้อน ยุงก็ชุม ดูภาพสิ ลาดชันซะเหลือเกิน

เส้นทางเป็นแบบนี้ตลอด 300 เมตรเลยค่ะ ยิ่งสูงจะยิ่งชันมากขึ้น แต่มีเชือกเส้นโตๆ ไว้ให้จับบ้าง ไอ้การเดินขึ้นเขาเนี่ย เหนื่อยจริงๆ ให้ดิ้นตาย

 

แต่แล้วก็ถึงเส้นชัย ฮิฮิ้ววววววดีใจประหนึ่งถึงยอดเขาเอฟเวอเรส

 

วิวสวยๆ จากจุดชมวิว เห็นแนวเทือกเขาตะนาวศรี ข้ามเขาไปก็พม่าแล้วค่ะ

 

อีกมุมหนึ่ง เฮ้อ ชื่นใจ ขึ้นมาได้ไงวะเรา

 

จะมีป้ายแบบนี้ปักอยู่ด้วยค่ะ สงสัยมีคนพิเรนอยากใช้ทางลัดสไลด์ลงผา

 

มองลงไปจะเห็นลาดจอดรถอยู่ใกล้ๆ เองเนอะ แต่อย่าปีนลงไปล่ะ ตายไม่รู้ด้วย

 

มะพร้าว คือของขึ้นชื่อของจังหวัดประจวบค่ะ ดังนั้นไม่แปลกจะเห็นมะพร้าวหลายหมื่นหลายแสนไร่แบบนี้

 

เยอะอย่างไม่น่าเชื่อ ไร่ใครบ้างก็ไม่รู้

 

มะพร้าวจริงๆ ไม่ได้โม้

 

เฮ้อ เหนื่อย นอนผึ่งพุงมองฟ้าก่อน

 

มองเห็นทะเลกันมั้ยคะ แถบสีน้ำเงินตรงขอบฟ้าไง

 

ซูมๆ  กล้องซูมได้แค่เนี๊ยะแหละค่ะ

 

เกาะนั่นคือเกาะจานค่ะ ถ้าไปทะเลจะเห็นเกาะอยู่ตรงเส้นขอบฟ้า มาตรงนี้เห็นอยู่กลางทะเลเลย

 

 

มะพร้าวและทะเล เหมือนอยู่ใกล้กันเนอะ

 

สุดลูกหูลูกตาดีจริง

 

เกิดมา 20 กว่าปี เพิ่งได้เห็นบ้านเกิดตัวเองจากมุมที่แปลกใหม่ เหนื่อยแต่ก็คุ้มค่า แต่ให้ขึ้นมาอีกครั้ง ไม่เอาแล้ว เหนื่อยยยยย