บล๊อคบ่นๆ ของคนเป็น"เบ๊"

เมื่อวันที่ 21 สิงหา เทอโบกลับบ้านในสภาพสลบเหมือด อยากจะรู้จริงๆ ว่าในสมองเทอโบคิดอะไรอยู่

"งืมๆ วันนี้จู่ๆ อีหมูเล็ก(เบ๊) พาเราใส่ตุก้า(ตะกร้า) ไปข้างนอก แดดก็ร้อนจะตายห่า นั่งรถซูบารุจิ๋วๆ วิ่งเฟี้ยวๆ เทอโบนะกลัวขี้หดตดหาย แหกปากร้องจะกลับบ้าน อีหมูเล็กก็มาสั่งให้เงียบ งืมๆ พอลงรถ อีหมูเล็ก้พาเดินเข้าที่ไหนไม่รู้ แอร์เย๊นเย็น เทอโบชอบมากๆ เลยแหละ แถมมีสาวขนฟูตัวดำ ล่ำมากๆ นั่งอยู่ เทอโบกะจะเข้าไปทักทาย แต่อีหมูเล็กก็จับขึ้นกิโล บอกผู้ชายผิวดำๆ ใส่เสื้อสีฟ้าว่า 2.6 กิโล แล้วก็พาเทอโบขึ้นโต๊ะเหล็กเย๊นเย็น แล้วตาผู้ชายก็เอาเข็มจิ้มตูด เทอโบ เจ็บชิหาย เทอโบเลยแง่มมืออีหมูเล็กแทน แล้วจากนั้น มันก็ เบลอๆ ....เบลอ....เบลอ..."

"เทอโบรู้ตัวนะว่ากลับมาถึงบ้านแล้ว แต่ร่างกายไม่ล่ายลังใจเลย จะปิดตามันก็ไม่ยอมปิดลงมา ขยับร่างกายไม่ได้ อีหมูเล็ก กะอีหมูใหญ่(พี่สาวเบ๊) ก็มายกหางเล่นอยู่นั่นแหละ ไม่รู้มีอะไร แต่รู้สึกอะไรๆ มันขาดหายไปจากชีวิตเทอโบนะ"

"หว่างขาเทอโบมันเจ็บแปล๊บๆ ไม่รู้ทำไม ไอ้ลูกกะปู๋ ดู๊ดูน่ารัก ดิ้นดุ๊กดิ๊ก มันหายไปไหน?"

พานายเทอโบไปทำหมันมาค่ะ เพราะเห็นว่าได้ฤกษ์ น้ำหนักเกิน 2 โลละ ไปหาหมอจอม ที่สามแยกไฟฉายตามคำแนะนำจากห้องแมว พันทิปค่ะ  ตอนแรกว่าจะทำหมันฟรีที่ศูนย์ระบาดตรงแมคโครบางขุนศรีนะคะ แต่เค้าจะให้คิวเราเดือนธันว่าโน่นเลย ซึ่งเบ๊ไม่อยากให้อีเทอโบมันสเปรย์ฉี่ก่อนค่ะ ไม่งั้นหายยาก พี่สาวก็ไม่ปลื้มคนที่ศูนย์นั้นด้วย พูดอะไรขอไปที บอกว่าทำหมันแล้วไงก็ฉี่ ซึ่งตามที่อ่านๆ มามันไม่ใช่อ่ะ ก็เลยยอมเสียตัง 600 ทำหมัน ไปถึงปุ๊บ ทำปั๊บ แปปเดียวเสร็จ แถมคุณหมอผ่าตัดสวยมาก มองแทบไม่เห็นแผลเลย

พอยาสลบหมด เทอโบตื่นมามึนๆ เดินเบี้ยวๆ เล็กน้อย พอยาหมดจริงๆ มันก็ซ่าเหมือนเดิม วิ่งปรู๊ดปร๊าด ไม่กลัวเจ็บไข่สักติ๊ด แต่ช่วงนี้งดละเลิกอุ้มประคองตูด เดี๋ยวโดนแผล แล้วเทอโบจะจี๊ด