บล๊อคบ่นๆ ของคนเป็น"เบ๊"

"อยากรวย มากับเราสิคะ"

ต่อจากภาคแรก

ก็เข้าไปในโรงแรม เห็นคนมารอก่อน นั่งรอกะพื้นมั่งละ(ตัวเองก็เอาอย่าง 555 รอนานเมื่อย)
 บางคนนอนรอเลยนะ โหย โรงแรมเค้าก็พอมีระดับอยู่บ้าง พี่เล่นนอนบนพื้นท้าทายกันเลยเหรอคะ โหว แน่มาก
 (แต่ไม่นานก็มีพนักงานมาไล่ให้ลุกขึ้น บอกให้เกียรติสถานที่มั่ง เออว่ะ ลืมไป พอดีกำลังคิดจะไปทำงานกากเกรียนๆ เป็นแมลงสาป
 กับบริษัทที่เค้านัดมาเนี๊ยะ เลยลืมตัว ทำตัวกากๆ โทษทีค่ะ ) แต่เจ๊ที่นอนนี่ไม่รู้เรื่องจริงๆ จนเค้าต้องเขย่าตัวปลุก (
เจ๊มารอตั้งตี 5 เหรอ นี่สัมมนางานอะไรก็ไม่รู้ค่ะพี่ ไม่ได้ขายตั๋วบัตร SJ/TVXQ(ที่ตอนนี้ แจจุงถูกลดขั้นจากเทพเจ้าเป็นเจ้าแม่ตะเคียนบ้านเรา)

เอาเข้าเรื่อง พอใกล้เวลาคนก็เยอะขึ้น สังเกตว่า พวกหัวหน้า พวกเฮด สตาฟทั้งหลายจะแต่งชุดดำ สูทดำ เดรสดำ
แต่เบ๊ก็ไม่อะไรกะเสื้อผ้าหรอก ของแบบนี้ข่มกันไม่ได้อ่ะ มั่นใจ ใส่อะไรก็สวย(ไม่มีใครชม ชมตัวเองได้ มั่น)เสื้อยืด กะกระโปรงชายแอบรุ่ย กูมั่นอ่ะ จะทำไม

พอเข้างาน เอ่อ ตู้เย็นเหรอคะ อ๊ะ ไม่ใช่ เธคแบบตู้เย็น  เปิดเพลงดังได้อีก หนาวไปไหนวะ มึงใส่สูท มึงขี้โกงอ่ะ ก็ไปนั่ง
อู้ย แถวสองเลยค่ะ แบบว่า เพื่อนพี่ชายมันว่า นั่งหน้าอ่ะดี เออ ดีก็ดีวะ

ก็มีเปิดสไลด์คลิปเกี่ยวกับธุรกิจตัวนี้ มาจากอเมริกา นานกว่ากี่สิบปีของมันไป ได้รับความเชื่อถือ มีภาพคนไปรวมตัว
 ประกาศรางวัล กอดกัน เต้นกัน อู้ย บรรยากาศงานเค้าสนุกสนาน แต่เบ๊ไม่หวังค่ะ เบ๊คิดแค่ว่า จะทำเป็นจ๊อบเสริมเท่านั้น คิดแค่นี้ รวยแล้วค่อยว่ากันนะเธอ

พอถึงเวลา เค้าก็เชิญเชิญพิธีกรพูดโคตรเร็วคนเดิมมา บอกตรงๆ เบ๊ไม่ชอบอีเจ๊นี่เลย ชอบพูดแนวข่มๆ อารมณ์เนี่ยมาทำเนี่ยรวย
 รวยแล้วได้ทุกอย่าง บ้าน รถ งานเก่าไม่ต้องแคร์หรอก บริษัทเก่าเค้าก็พวกบริษัทเอนเตอร์เทนเมนต์ยักษ์ใหญ่ของเมืองไทยทั้งหลายนั่นแหละ (จริงเปล่าไม่รู้ ไม่ค่อยจะเชื่อ หลักฐานไม่มีนี่หว่า)

แล้วเค้าก็เชิญระดับเพรสซิเดนซ์ เข็มกลัดเพชร (เอ๊ะ ยังกะมงกุฏเพชรของอีกค่ายเลยวุ้ย) มาพูดเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์แต่พูดแนวรวบๆ
สไลด์ฉายไปเร็ว บอกว่าไม่ต้องซีเรียสนะค้า เดี๋ยวไปทำงานมีสคริปค่า อ่ะ โอเค แล้วเจ๊ก็เล่าชีวิตของเจ๊ ทำงานที่ดี มั่นคง แต่เงินมันไม่พอ
ต้องผ่อนบ้าน รถ มีลูก มีผัว อะไรก็ว่าไป แม้ว่าจะจบโท ก็ตัดสินใจมาทำนะ แล้วมันก็ดีจริง ได้เงินเท่านั้นเท่านี้ต่อเดือน

อีหรอบเดิม พอเจ๊แกจบ อีเจ๊พิธีกรก็เรียกพิธีกรหนุ่มที่เค้าว่าหน้าตาดี เป็นไอดอลส่งไปประกวดเกาหลี (แต่มองไงก็อาตี๋แถวบ้านกู)
เฮียแกก็พูดถึงประวัติเฮียว่ากว่าจะมีทุกวันนี้ ไม่เคยทำงานที่ไหนมาก่อนเลยนะ เริ่มมาก็ทำไอ้อาหารตัวเนี๊ยะ เริ่ดดดด รวยยยย
 แล้วก็เรียกอีพวกคนที่ทำงานมาบอกจำนวนเงินอีกละ แหม่ วันนี้มันมาเป็นกองทัพเลยวุ้ย อุ้ยเอาคนอายุน้อยสุดแล้วกันค่ะ มี 4 คนนะค้า
 อายุ 16 พูดเหี้ยไรไม่รู้ บอกตรงๆ เด็กสมัยนี้เป็นอะไรชอบพูดเหมือนลิ้นจุกปาก อมๆ น้ำลาย ไม่รู้เรื่อง

ระดับไหนก็ว่าไป ไล่ๆ กันมาจากระดับเล็กจนใหญ่ อวดกันเข้าไป ได้กี่แสนกี่ล้านต่อเดือน เยอะมากๆ เบื่อมาก พูดเหมือนวันแรก เพื่ออะไรวะเนี่ย
  บอกว่าอาทิตยหน้าเราจะไปที่ไต้หวัน มีประชุมใหญ่จะได้เรียนรู้ระบบการทำงานเพิ่มเติม ระบบอะไรยังไม่รู้แต่แรกเลยเนี่ย เล่นจนจะเที่ยงยังไม่รู้อะไรเลยเนี่ย 
แล้วอีเจ๊พิธีกรพูดติดสปีดก้คัมแบ๊กออนสเตจ อีกรอบ พูดอะไรซ้ำๆ ซากๆ นั่นแหละนะ แล้วบอกว่า ภาคบ่ายเราจะได้พบกับคุณประธานที่เป็นฝรั่งค่ะ แล้วเค้าก็จะมาอธิบายระบบ (จ้ะ กูรอระบบมึงนานละ)

บ่ายโมงล่ะค่ะ กว่าจะได้ปล่อยไปกินข้าว ตอนแรกก็แอบฝัน เสียไปตั้ง 600 แหม แอมคาเฟ่ก็ดีเน้อ ชั้นเดียวกัน แต่ เปล๊า ห้องอาหารโรงแรมอ่ะ ก็มีหลายห้อง แต่คนมันมา
ก เฮ้ยตอนมึงเก็บตังค์เค้าไปอ่ะ ไม่กะที่นั่ง ไม่กะโตะมั่งเหรอวะ แล้วอีคนที่มา มึงไม่เคยกินบุพเฟ่ต์เหรอ เฮ้ย รู้ว่ะ ว่าต้องโกยให้คุ้ม แต่จริงๆ นะ อาหารไม่น่าสนใจค่ะ
รสชาติงั้นๆ ข้าวหอมรึเปล่าก็ไม่รู้ รู้แต่หุงแข็งกว่าบ้านเบ๊อีกอ่ะ กว่าจะได้เข้าไป คนตักกันแทบจะหมด เห็นบรรดาพนักงานขนอาหารมาเติม ยังใจชื้น เค้าเอาใจใส่เนอะ
ยังเติมอาหาร แต่นั่นมันก็แค่รอบเดียวที่เห็นเท่านั้นค่ะ เพราะกับข้าวหลายอย่างหมดทันตา แกงที่เหลือแต่น้ำ ผัดผักรสชาติกร่อยๆ ยำที่รสไม่จัด สรุปนะ บุพเฟ่ต์ข้าวแกงเท่านั่นแหละ หมุนกลับไปเติมก็ .....ไม่เหลืออะไร เค้าไม่เติมแล้ว

ของหวานมีมาเบิลเค้กมั่ง ไปเอาไม่ทัน ปอปลงหมดแล้ว ผลไม้ก็จืดได้อีกค่ะ แคนตาลูปจืดมากกกกกกกกกก  แอปเปิ้ลเปรี้ยวสัด สวนบ้านใครวะ ตลาดไหนส่ง ไอติมต่อแถวกันไปค่ะ
 ก็รสวานิลลาธรรมด๊า ธรรมดา ถามพนักงานแก้วน้ำอยู่ที่ไหนคะ เค้าบอกต้องให้พนักงานเสริม เอิ่ม คนเยอะจะตายห่า แต่ก็บอกพนักงานอีกคนที่วิ่งเก็บจาน เค้าก็ว่าครับๆ แต่ก็นะ
กลับมาอีกที ก็ไม่มี รอแล้วรออีกก็ไม่ได้ เลยกินแบบไม่กินน้ำมันละ กว่าจะได้ ก็คนออกจากห้องเกือบหมด แถมสั่ง 2 มา 1 แก้ว ไม่เป็น กินแก้วเดียวกับพี่ตัวเองก็ได้  ไหนเหยือกวะ
 เมื่อกี้ว่าเห็น อีห่าเก็บละ จะมารอให้มาเสริมเหรอ โอ้ย ไม่รอหรอก แดกเสร็จไปละ 600 กู ได้แดกไม่ถึง 60 คุ้มมาก

พอเข้าช่วงบ่าย เข้าห้อง โอ้ย อีพวกคนรวย อีเฮด แก๊งค์เพรสซิเดนต์ ซุปเปอร์ ทั้งหาย ทำห้องประชุมเป็นเธคได้วะคะ เปิดเพลงกระหึ่ม ทั้งแดนซ์ ทั้งกรี๊ด เออ เอากะมึง มึงรวย
 มึงทำไรก็ได้ แล้วมันก็มาเฮรอบๆ แล้วอีเจ๊ปากติดสปีดก็มาบอกว่า คนทำหน้าง่วงให้เต้นกัน อีพวกสตาฟก็กรี๊ดกันมาขึ้นเวที บอกว่า เต้นตามนะค้า ตามสเตป เลย
แล้วบอกให้คนมาร่วมงานเต้นมั่ง ก็เต้นไปแกนๆ ล่ะค่ะ พอดีมานั่งแถวหน้า ๆ เต้นแหง่วๆ ไป (อย่าให้เบ๊ดิ้นจริง เช้อ) มองอีข้าง แทบไม่เต้นหรอก คงคิดเหมือนมึงให้กูทำบ้าอะไรเนี่ย

แล้วพอมันพอใจ มันก็เชิยประธานมันมา พูดไทยชัดค่ะ รู้จักคำสแลงเยอะ เหี้ย สัด แม่ง พี่แกรู้ อืม มึงเก่ง พูดระบบอะไรมึงสิ เปล๊า พี่แกก็พล่ามชีวิตพี่แก พี่แกเล่าขำนะ
หัวเราะอยู่หลายที (คิดในใจ กูเสีย 600 มาดู ทอล์กโชว์เหี้ยนี่เหรอ ของอุดมกูยังโหลดเอาเลย ) ไม่เห็นพูดเรื่องระบบอะไรที่มันว่าเลย บอกแค่ว่าตัวเองมาทำงานเนี๊ยะ
เพราะครอบครัวทำ แต่ตัวเองทำได้ไม่ดี ยอดต่ำ ไม่รวย ต้องแจกใบปลิว โดนคนเอากระดาษปาหน้าใส่ เสียใจมาก แต่พอรู้จักอินเตอร์เนต คลิกๆ ส่งๆ มีคนสนใจ สินค้าขายได้
บอกต่อ มีทีม ก็มีตังค์ พอมีตังค์ รวย แล้วก็โชว์สไลด์คลิปความสำเร็จตัวเอง ขับรถหรู ๆ  กับทีมตัวเอง ทุกคนมีรถหรูๆ มีปาร์ตี้สนุกๆ จ้างพรีเซนเตอร์ชื่อดัง
คนเก่าเป็นนางเอกสาวสวยสุดเซกซี่ของเมืองไทย  (คนล่าสุด นางแบบ นางเอกสวยน่ารัก ชื่อดัง) จนราวๆ บ่าย 4 โมง ยังไม่ได้อะไรสักอย่าง

แล้วมันก็ให้เพรสซิเดนต์คนไทยมาบอกเกี่ยวกับการทำงาน โชว์หน้าเวป ว่ามีหน้าดาราคนนี้นะ ให้ลูกค้ากรอก แล้วข้อมูลลูกค้าจะเข้ามาที่ระบบของบริษัท เราจะเลือกโปรแกรมให้กับลูกค้า
งั้นงี้ รายได้ดีจริง ยิ่งมีลูกทีมยิ่งรวย เพราะมันเป็นธุรกิจลูกโซ่ หัวใหญ่ก็ได้กินเปอร์เซ็นจากยอดขายทั้งหมดทั้งของตัวเองและลูกน้อง แถมได้ตามเป้า ตำแหน่งใหญ่ได้โบนัสเพิ่มอีกทุกเดือน
รวยจากหมื่นเป็นแสนเป็นล้านกันไม่ยาก มีโชว์สเตทเมนต์บัญชี"บางส่วน"ให้ดู ว่าเงินโอนมาจริงๆ ทุกวันที่ 15 ไม่เบี้ยว โบนัสทุกวันที่ 20 พอมีลูกทีมไม่ต้องทำงานก็ยังได้เงินเปอร์เซ็นเข้ามาอยู่ดี
 แถมมีโชว์ใบเสียภาษีว่า เค้ารายได้เยอะ เค้าก็เสียภาษีตามกฏหมายนะ ได้เป็นล้าน เสียเป็นล้านนะ

และก็พูดตามสเตปเดิม ซื้อบ้านราคากว่า 30 ล้าน ขับบีเอม แล้วก็ให้แยกย้ายไปหาที่ปรึกษาตัวเอง ตอนนั้นเลย 5 โมงเย็นแล้วล่ะ ยังไม่ได้อะไรเลยค่ะ ก็อีเฮดสตาฟที่เค้าเรียกว่าที่ปรึกษาก็มาบอกว่า
มีวิธีสร้างเงิน 1 แสน ใน 1 เดือน (เอ่อ กูไม่หวัง แต่ตอนนี้กูห่วงว่า มึงจะให้กูจ่ายอะไรอีกป่ะเนี่ย) เราจะมาพูดเกี่ยวกันการทำงานและแผนกันอีก ในวัน"พรุ่งนี้" (เอ่อ แล้ววันนี้มึงพล่ามกันทั้งวันเริ่มความรวยพวกมึงทั้งวันเนี่ยนะ)
ให้มาที่ออฟฟิศ ที่ "ออลซีซั่น เพลส" ที่ถนนวิทยุ

งงมาก เอ่อ กูเสียตังมาทำไรล่ะวะ งงกันทั้งพี่ทั้งน้องค่ะ ก็ถามเพื่อนพีชายล่ะค่ะ ที่ลากมา เอ่อ แล้วจะให้เสียตังค์อะไรอีกมั้ยเนี่ย มันก็ว่าตามที่เค้าบอก คือไอ้เหี้ยนี่ พูดอะไรไม่เคลียร์อ่ะ แต่อีกใจยังคิดในแง่ดี
คือเค้ามาดว่าพูดไม่ค่อยเก่งนะ งึมๆ งำๆ คงเป็นแนวๆ นั้นแล้วมันก็เป็นลูกทีมเล็ก คงอธิบายไม่เก่ง แต่บอกว่าไม่มีอะไรแล้ว เดี๋ยวเค้าจะเซตแผนให้ ก็ โอเค ได้ พรุ่งนี้เจอกัน ถ้ามีอะไรต้องเสียกันอีก พอกันที ไม่ทำหรอกนะ หวังว่าไปถึงออฟฟิศคงจะพูดอะไรจริงๆ บ้างนะ

To be continue....

ป.ล. ยังขอย้ำว่า เบ๊ไม่ได้ว่าสินค้าคุณนะ เบ๊ไม่ได้ว่าของคุณไม่ดีนะ แต่ไม่ปลื้มที่อะไรๆ มันไม่ชัดเจน แถมสตาฟทั้งหลายทำตัวหลุดโลก ขอบอกตรงๆ เบ๊ไม่ชอบคุณพิธีกรปากติดสปีด
  "คุณคิดว่าพวกเราบ้าใช่มั้ยคะ แต่ถึงบ้า ก็เป็นคนมีตังค์นะคะ บ้าแล้วมีตังค์ค่ะ  บ้าแบบนี้แต่รวยค่ะ" คุณพูดว่าคุณไม่โอ้อวด แต่คำพูดของคุณหลายๆ ประโยคน่ะ
โอ้อวดและข่มคนอื่นอยู่ตลอดเวลา  ถ้าคุณอยากให้บ้าไปกับคุณ เอาเงินมาให้สิคะ เอามาสิ 2-3 หมื่นต่อเดือนง่ายๆ แบบที่คุณ แล้วชั้นจะขอบคุณผลิตภัณฑ์ของคุณให้หลุดโลกค่ะ