เมื่อวานเบ๊ไปสมัครงานมาเค่อะ ทั้ง ๆที่ยังเรียนไม่จบนี่แหละ ก็มันเหลืออีกจิ๊ดเดียวจะจบแล้วอ่ะ แต่ก็ไม่รู้จะทำงานอะไร ฮ่าฮ่า(หัวเราะทั้งน้ำตา)  เพราะส่วนมากเค้ารีเควส ป.ตรี

จะไปรับจ๊อบพาร์ทไทม์ ชิมอาหารตามห้างเหมือนเมื่อก่อน แหม๊ ไอ้บริษัทมันก็เรื่องมาก จะเอาแต่ประจำ ขอลาสอบไม่ได้นะคะ คุณน้อง

จะไปเป็นจีเอมเกมส์เกรียนทั้งหลายแหล่ ไม่บ้านไกลเกิน ก็บอกมาว่า ไม่รับคนที่มีพันธะทางการศึกษา (สรุป รับแต่เกรียนเท่านั้นจ้ะ)

ก็จด ๆ ป้ายหางานที่รามไว้ตั้งแต่ตอนปลายปี เป็นโรงเรียนสอนภาษาไทยย่านชิดลม พี่สาวบอกลองให้ไปทำดู แต่จริง ๆงานพวกนี้เค้ารีเควสภาษาญี่ปุ่นได้อ่ะ แต่พี่เบ๊ พูดไม่ได้อ่ะ ได้แต่อังกฤษ ซึ่งไม่ได้โปรมากเท่าไร แค่พอฟุดฟิดฟอไฟได้นิดหน่อย แต่พี่สาวก็ว่าไปลองสมัครเหอะ อย่างน้อยก็งานนั่งโต๊ะ

ก็เลยจัดแจงแต่งตัว ใส่เสื้อเชิ๊ตขาวตัวใหม่ กับกระโปรงสอบผ่าหลัง ดูเป็นผู้ใหญ่หน่อย เพราะที่ตัวเองมี มีแต่กระโปรงพรีส ใส่แล้วโคตรกะโปโลไม่เข้ากะหน้าแก่ ๆ  กับใส่รองเท้าคัชชูสมัยทำงานขายเสื้อสูทที่พารากอน

อยากจะบอกว่า ไอ้กระโปรงสอบ ๆเงี๊ยะ ใส่เข้าไปได้ไงกันฟระ โคตรจะน่ารำคาญเลย เดินก็ยาก ก้าวมันแคบ ๆชอบกล แล้วอีรองเท้าก็เจือกบีบได้อีก ไม่ได้ใส่นาน หนังแข็ง ส้นรองเท้ากัดอีก แถมส้นรองเท้าลื่น

เดินออกจากบ้าน วางมาดดูดี๊ แต่เจือกไปล้มข้างถนน ให้อับอายเล่น ๆ เพราะรองเท้ามันลื่น ไม่ได้เอาก้นจ้ำเบ้า แต่หลังมือครูดพื้นถนนถลอกอีก เจ็บตัวอีก ดีนะ ไม่ล้มจนรอยผ่าข้างหลังมันขาด  ไม่งั้นไม่ปงไม่ไปมันแล้ว พระเจ้าคงอยากบอกว่า งานนี้ไม่เหมาะกับเกรียนอย่างเธอหรอก

เดินไปปากซอย จะไปถ่ายเอกสาร ร้านปิด แต่มันตกบ่ายแล้ว เลยขึ้นรถไปหาดาบหน้า กะว่าแถว ๆนั้นคงมีร้านถ่ายบ้างหรอก พอไปถึง กรูลืมไปมันย่านคนมีตังค์ มันไม่มี

อีเบ๊เดินกลับไปสยาม กับอีรองเท้าลื่น ๆ ที่กัดตรีน บีบตรีน และอีกระโปรงสอบสุดแสนน่ารำคาญ ส่ายสะโพกกะละมัง ไปหาร้านที่สยามแล้วเดินกลับมาชิดลมอีกรอบ โคตรเหนื่อย

พอขึ้นตึกมาหาโรงเรียน พาลเอาสับสน เพราะขึ้นลิฟต์มาเจอลานจอดรถ กว่าจะหาเจอ

ก็ไปยิ้มหน้าแป้น รีเควสเงินเดือนโคตรน้อย(เรียกไป 8000)จนเค้าทัก" ทำไมหนูเรียกเงินเดือนน้อยจัง" ซึ่งอีเบ๊ก็ให้เหตุผล "หนู(เค้าเรียกเบ๊ว่าหนู เลยแทนตัวเองแบบนั้นไป ปกติไม่ชอบแทนตัวว่าหนูนะ)ไม่มีประสบการณ์ค่ะ ภาษาญี่ปุ่นก็ไม่ได้ ได้แต่ภาษาอังกฤษ เรียกแค่นั้นคิดว่าเหมาะสมดีค่ะ"

ใจจริงอยากจะบอกว่า ถ้าฉันเรียกเงินเดือนคนจบ ป.ตรี เจ๊จะให้ฉันมั้ยล่ะ ไม่ให้หรอก เชื่อดิ

แต่มองว่า เออเว้ย งานนั่งโต๊ะ ทำงานเช้าเลิกห้าโมงเย็น มีวันหยุด ดีกว่าไปทำพาร์ทไทม์ที่ถูกบังคับให้ทำโอที ยืนขาแข็งจนค่ำมืด วันหยุดก็ไม่ได้หยุด แล้วได้เดือนละ 6500 แล้วกันอ่ะ (คือทำมา จนคิดว่า ทำไม่ได้แล้ว แข้งขาไม่ดี)

 ซึ่งเค้าก็บอกว่าต้องมาสัมภาษณ์กับฝรั่งอีกทีนะ ทดสอบภาษาอังกฤษ อีเบ๊ก็หวังว่าจะเรียกล่ะนะคะ แต่จริง ๆไม่ได้คาดหวังว่าเค้าจะเอาหรอก แต่ได้ก็ดี

แต่นี่เย็นแล้ว ยังไม่โทรมาเลยน้อ ก็อย่าไปคาดหวังมากละกัน โฮะ ๆ พระเจ้าอาจจะเห้นว่าไม่เหมาะกับเบ๊ล่ะมั้ง

แต่พี่สาวบอกว่า เค้าอาจจะเอาอ่ะ เพราะเรียกเงินต่ำมาก พี่สาวเบ๊รู้จักเจ้าของโรงเรียน เพราะที่นั่นเป็นโรงเรียนเก่าที่พี่สาวเคยทำงาน แต่ชิ่งออกมาค่ะ เพราะให้เงินไม่คุ้มเท่าไร แถมตอนนั้นพนักงานภายในมีปัญหากัน กวนส้นตีนกันซะั้งั้น เลยชิ่งออกมาซะ แล้วไปหาโรงเรียนอื่นทำ สบายใจกว่า

แต่ตอนนี้โอมเพี้ยง เอาตรูด้วยเต๊อะ อยากได้ตังค์

ป.ล. กลับบ้าน นิ้วก้อยเท้าทั้งสองข้างพองดุ่ย ส้นเท้าก็แหก  มือก็เจ็บ เขวี้ยงรองเท้าทิ้งได้เลย

Comment

Comment:

Tweet

เอาใจช่วยนะจ้ะจุ๊ฟๆ งานเดี๋ยวนี้หายากจริงๆล่ะ

GM นี้เมื่อก่อนเราก็เคยอยากเป็นนะ แต่หลังนนี้เลิกคิดไปแล้วเห็นพฤติเกรียน เอ้ย พฤติกรรมแต่ละอย่างละไม่ไหว 555+
สู้ๆนะ ขอให้ได้งานดีๆ

#2 By PooKaPooH on 2010-01-19 16:15

อ่อ...
ขอให้งานดีๆทำไวๆนะจ๊ะ big smile

#1 By PunPrai on 2010-01-13 16:21